Łysienie u kobiet

Łysienie u kobiet

Problem nadmiernie wypadających włosów i związanego z nim łysienia dotyka również kobiety. Dla wielu z nich może być powodem pewnego załamania psychicznego. Włosy są ozdobą każdej kobiety. Kiedy są ładne, zadbane i jest ich dużo to znacznie poprawiają ogólne samopoczucie.

Kobiety kiedy zauważą, że wypada im więcej włosów niż zazwyczaj szybko zaczynają reagować na zaistniałą sytuację i zgłaszają się po poradę do lekarza.

Często skłonność do łysienia jest uwarunkowana genetycznie i rozpoczęty proces nadmiernego wypadania włosów trudno jest zahamować w stu procentach.

Łysienie u kobiet może być wywołane różnymi czynnikami. Należą do nich:

  1. czynniki genetyczne,
  2. czynniki chorobotwórcze,
  3. zaburzenia hormonalne,
  4. niedożywienie,
  5. stosowanie niektórych leków,
  6. odchudzanie,
  7. stres,
  8. czynniki mechaniczne (czesanie, nieodpowiednie upinanie włosów, szkodliwe zabiegi upiększające).

Warto w tym miejscu zaznaczyć, że upinanie lub spinanie włosów samo w sobie nie jest szkodliwe. Warto jednak pamiętać, aby robić to w sposób umiejętny – tak aby spięte włosy nie były w ten sposób przesadnie obciążone ani naciągnięte. Także czesanie nie częściej niż raz dziennie nie powinno szkodzić – tu szczególnie ważne jest zadbanie, aby nie szarpać włosów przy rozczesywaniu.

Kobiety w porównaniu z mężczyznami łysieją znacznie rzadziej i rzadziej też łysieje im cała głowa. Około 10 % pań cierpi na łysienie androgenowe.

U kobiet włosy wypadają równomiernie na całej głowie. Często nadmierne wypadanie włosów wiąże się z przechodzeniem pewnych okresów w życiu (po porodzie, po odstawieniu środków antykoncepcyjnych, w okresie menopauzy).

Rodzaje łysienia występujące u kobiet:

  • łysienie oparte na podłożu androgenowym u pań ma zupełnie inny przebieg niż u panów. Włosy wypadają w dwóch okresach: między 20, a 24 rokiem życia, oraz między 35, a 39. Łysienie ma charakter bardziej rozlany. Duży wpływ mają tutaj dwa występujące czynniki: czynnik androgenowy i czynnik genetyczny. Oznacza to zwiększoną i genetycznie uwarunkowaną wrażliwość mieszków włosowych na androgeny. Występujący podwyższony poziom androgenów ma wpływ nie tylko na nadmierne wypadanie włosów, ale także na wystąpienie łojotoku, trądziku i hirsutyzmu. Każdy przypadek łysienia rozlanego powinien być zbadany w celu ustalenia dokładnej przyczyny
  • łysienie o podłożu hormonalnym występuje u kobiet w okresie poporodowym, oraz w okresie przekwitania. Do utraty włosów po porodzie dochodzi w okresie od 10 do 13 tygodnia po. Proces trwa do 20 tygodnia po porodzie. W tym przypadku u większości pań sytuacja wraca do normy i włosy zaczynają odrastać po kilku miesiącach.
  • łysienie związane z menopauzą sprawia, że włosy zaczynają się przerzedzać na szczycie głowy. Jednocześnie pojawiają się objawy hirsutyzmu, które nasilają się wraz z upływem czasu od zakończenia miesiączki. Dobre rezultaty przynosi hormonalna terapia zastępcza połączona ze stosowaniem środków zewnętrznych.
  • Łysienie androgenowe typu męskiego u pań obserwujemy pomiędzy 15, a 45 rokiem życia. Występuje ono w dwóch postaciach: jako łysienie czołowe i łysienie szczytowe na czubku głowy. Uważa się, że za powstanie tej przypadłości odpowiedzialna jest przewaga androgenów nad estrogenami. Do tego dochodzi czynnik genetyczny, choć u kobiet nadrzędną rolę odgrywają zaburzenia równowagi pomiędzy androgenami, a estrogenami. Łysienie androgenowe u kobiet może być objawem wystąpienia pewnych zaburzeń hormonalnych, jak na przykład: zespół Cushinga, guzy jajnika, czy nadnerczy.
  • Łysienie na środku głowy. Jeżeli chodzi o ten przypadek to rzadko on dotyczy kobiet będących w wieku średnim. Przerzedzanie się włosów w tym miejscu może być łączone z bólami głowy, uderzeniami gorąca, oraz depresją. W tym przypadku łatwo jest mieć kontrolę poprzez zastosowanie w leczeniu zażywania estrogenów. Dzięki nim wypadanie włosów może zostać powstrzymane. Do ponownego wypadania włosów może dojść w późniejszym wieku około 60 roku życia. Włosy wypadają przede wszystkim w okolicy przedniej części głowy, oraz z tyłu karku w środkowej części.
  • Inne powody nadmiernego wypadania włosów. Często powodem utraty zbyt dużej ilości włosów u kobiet jest niedożywienie, anemia, zwłaszcza ta ukryta. Łysienie spowodowane anemią występuje głównie u kobiet będących w wieku około 25 lat. Czasami łysienie może wystąpić również w późniejszym wieku. Włosy wypadają z całej powierzchni głowy, ale nie powodują bliznowacenia. Anemia związana jest z niedoborem żelaza w organiźmie. Proces ulega odwróceniu poprzez uzupełnienie jego niedoboru przez przyjmowanie tabletek z żelazem.
  • Łysienie spowodowane stałym naprężeniem trzonów włosów. Najprawdopodobniej występuje u kobiet, które w dzieciństwie były czesane w tzw. koński ogon. Włosy były czesane do tyłu i spinane za pomocą spinki, wstążki, a nawet i gumki. Powodowało to, że przez cały dzień były napięte. Z największym naprężeniem mamy do czynienia w okolicy skroni i czoła. W tych miejscach może dochodzić do stopniowego wypadania włosów. Włosy co prawda odrastają, ale są cieńsze i krótsze od tych usuniętych.
  • Wypadanie włosów, których powodem jest tzw. jednostka kliniczna nie występująca u wcześniejszych pokoleń. Przypadłość tę odkryli amerykańscy i brytyjscy dermatolodzy. Problem dotyczy głównie kobiet w wieku około 30 lat nie mających kłopotów zdrowotnych, zaburzeń hormonalnych, ani anemii. Kobiety tracą włosy na szczycie i w górnej części głowy. W pozostałych miejscach włosy rosną normalnie. Na powierzchni, na której nastąpiło przerzedzenie włosów obserwuje się bliznowacenie, skóra głowy zostaje zastąpiona tkanką włóknistą, proces łysienia jest nieodwracalny. W tym przypadku większość kobiet uskarżała się na przetłuszczające się włosy, które były myte szamponami pozbawionymi mydła. Podejrzewa się, że to właśnie te szampony są powodem tego typu łysienia. Jednak jak na razie jest to tylko teoria.
  • Podsumowanie

    Łysienie u kobiet może być uwarunkowane czynnikami genetycznymi, ale najczęściej za łysienie kobiece odpowiedzialne są hormony, oraz związane z nimi różne procesy zachodzące w organiźmie kobiety przez całe jej życie (okres ciąży i poporodowy, okres menopauzy).